Voelen. Durven. Doen.

WAAROM GRENZEN AANGEVEN NERGENS VOOR NODIG IS

Leren om je grenzen aan te geven is voor mij – door alle inzichten uit acht jaar coachen – een old school begrip geworden. Leren grenzen aangeven, is leren om reactief te blijven. Is wachten tot er dingen op je afkomen die jij moet tegenhouden. Is denken in termen van nee-zeggen en jezelf moeten verdedigen. Een manier van denken waardoor je met 1-0 achterstand begint. Als je op deze manier reageert vanuit jouw zone-of-defense is de kans groot dat het lijkt alsof niemand jou je ruimte gunt. Kan het zomaar zijn dat je van conflict naar conflict hobbelt. Dat je de nee-zegger wordt die je helemaal niet wilde zijn.

Als je regelmatig in situaties terechtkomt waarin je je grenzen moet aangeven of je keuzes moet verdedigen, is er kennelijk iets niet zichtbaar. Is niet duidelijk genoeg zichtbaar waar jij voor staat, wat jouw waarheid is en hoe jij wilt leven. Want je eigen ruimte creëer je niet door anderen op een afstand te houden. Maar door die ruimte vol in te nemen. Te bewonen. Te ownen. Door jouw waarheid te leven en daar niemand anders dan jezelf verantwoordelijk voor te maken.

grenzen aangeven onnodig quote

De ander is er nooit op uit om jou je ruimte te misgunnen, maar spiegelt slechts wat er in jou leeft. Je zelftwijfel. Je schuldgevoel. De angst om afgewezen te worden. Allemaal zaken die jou belemmeren om je eigen ruimte vol in te nemen.

De twijfel die je in de ogen van de ander ziet, reflecteert jouw zelftwijfel.

Het verwijt dat je in iemands blik ontmoet, weerspiegelt jouw schuldgevoel.

De rug die je toegedraaid ziet worden, weerkaatst jouw angst voor afwijzing.

Wil je voor jezelf een nieuwe werkelijkheid creëren: stort je dan niet op deze reflecties, maar kijk naar wat er opgehelderd mag worden in jou. Als je een leven wilt waarin het overbodig is om je grenzen aan te geven, begint dat met 100% verantwoordelijkheid nemen. Voor hoe jij je voelt. Voor wat je doet. Voor de keuzes die je maakt. Wil je genoeg ruimte voor jezelf en respect voor jouw grenzen, dan bereik je dat niet door de ander ter verantwoording te roepen.

Alles begint bij jou.

Op welk punt was je niet duidelijk. Wat was het eerste signaal waarmee jouw lichaam je tot actie maande? Waarom negeerde je dat? Het is meestal niet de ander die je laat zitten. Ook al lijkt het op het eerste gezicht soms zo. Veel te vaak laten we onszelf genadeloos in de steek.

In de praktijk werkt dat bijvoorbeeld zo: een druk weekend vol sociale verplichtingen. Een feestje met vrienden van je partner waar je niet zoveel mensen kent. Moe zijn en niet meer de energie hebben om je te mengen. Maar ook niet tegen je partner durven zeggen dat je graag naar huis wilt. En als je dan samen als laatste het feest verlaat en vriendlief in de auto vraagt: vond je het leuk… Dan voel je vast de ontploffing wel die volgde. Maar je bent een klant van mij of niet. Dus zei m’n coachee: het mooiste was dat ik 10 minuten later besefte dat ik boos was op mezelf omdat ik zo over m’n eigen grenzen heen was gegaan en dat ik dat inzicht ook nog kon delen met m’n vriend.

Dit voorbeeld laat perfect zien dat voor jezelf gaan staan niet hetzelfde is als een assertiviteits-jasje aantrekken en de omgeving eens stevig vertellen wat je overal van vindt. Als je op een ontspannen manier voor jezelf wilt gaan staan, vraagt dat erom een aantal jasjes uit te trekken. Om oude verdedigingslinies te laten zakken. Om eerlijk te zijn naar jezelf en naar de ander. Om echt te worden en kwetsbaar te durven zijn. De kwetsbaarheid van laten zien wie jij echt bent, wat je nodig hebt en wat er voor jou toe doet.

Als je dat proces durft aan te gaan, ontdek je dat je op veel minder weerstand stuit en de ander vanzelf met je meebeweegt. Door je eigen waarheid te leven en de kwetsbaarheid te omarmen die daarbij komt kijken, worden jouw grenzen vanZELFsprekend.

Meer lezen



← Terug naar overzicht

Effectief Sensitief | Life Coach | Groningen

© copyright 2018 | Privacyverklaring | Algemene voorwaarden